Aviator – səmada itən anların və ürək döyüntüsünün hekayəti

Bakının küləkli küçələrində, gecənin işıqları altında, insanlar aviator oyununu açanda onlar sadəcə rəqəmlərə baxmırlar. Onlar öz ümidlərini, qorxularını və o anki sükutu bir ekranda görürlər. Mən bu yazıda sizə aviatorun yalnız bir oyun olmadığını, bir hiss olduğunu danışacağam. Bu oyunun içində hər birimizin tanış olduğu anlar var – gözləmə, nəfəs tutma və o an gələndə yaşanan sevinc ya acı. Bu hekayətdə biz həm də https://mobizmagazine.com/ ünvanında toplanan mobil dünyanın xəbərlərinə toxunacağıq, çünki müasir oyunçunun həyatı telefonun ekranından keçir.

aviatorun səmasında ilk uçuş – təcrübənin başlanğıcı

Hər bir oyunçunun ilk dəfə aviatoru açdığı an var. O an, barmaqların titrəməsi, ekrandakı kiçik təyyarənin havaya qalxması ilə birlikdə gəlir. İnsan özünü bir quş kimi hiss edir, amma bu quşun qanadları onun öz qərarından asılıdır. Bəziləri üçün bu, sadəcə bir əyləncədir, bəziləri üçün isə bir imtahan. Mən bir dəfə Quba rayonunda yaşayan bir dostumla söhbət edirdim. O dedi: «Mən təyyarənin yüksəlişini izləyəndə öz həyatımı görürəm. Bəzən çox gözləyirəm, bəzən tez tullanıram. Amma həmişə öyrənirəm.» Bu sözlər məni düşündürdü – aviator sadəcə bir mərc oyunu deyil, o, insanın özünü tanıma yoludur.

Mobil telefonların bu qədər yayıldığı bir dövrdə, biz artıq evdə və ya işdə oturub oyun oynamırıq. Biz metroda, avtobusda, parkda oturub oynayırıq. Hər yerdə. Bu rahatlıq oyunun özünü də dəyişib. Əvvəllər insanlar kompüterə bağlı idilər, indi isə aviator hər an cibimizdədir. Bu, bizə öz zamanımızı idarə etmək azadlığı verir, amma eyni zamanda məsuliyyət də qoyur. Bir dəfə Gəncədə bir qadın mənə dedi ki, o, işdən çıxanda avtobusda aviator oynayır və bu, ona günün yorğunluğunu unutdurur. Amma o, həmişə öz limitini bilir. Bu, müdrik yanaşmadır.

aviator və baxışlar – ekran arxasındakı insan hekayələri

Hər bir oyunçunun arxasında bir hekayə var. Biri qazancını bayram süfrəsinə çevirir, digəri isə itkisini dərs kimi qəbul edir. Mən aviatoru araşdıranda başa düşdüm ki, bu oyun insanların arasında görünməz bir ip yaradır. Eyni anda minlərlə insan eyni təyyarəyə baxır, amma hərəsi öz dünyasında yaşayır. Bu, bir növ kollektiv tənhalıqdır. Bəzən elə olur ki, insan qalib gəlir və sevincini bölüşəcək kimsə tapmır. O zaman o, sadəcə ekrana baxıb gülümsəyir. Bu anlarda aviator bir sirdaş kimi olur.

Mən bu oyunun təsirini daha dərindən anlamaq üçün müxtəlif insanlarla danışdım. Onların əksəriyyəti deyir ki, aviator onlara öz intuisiyalarına güvənməyi öyrədir. Bir tələbə dedi: «Mən riyaziyyatı sevmirəm, amma aviator mənə ehtimal hissi verir. Mən hansı anda dayanacağımı bilirəm.» Bu, maraqlı bir fikirdir. Oyun, əslində, bizim daxili saatımızı işə salır. Bəzən biz qorxudan tez dayanırıq, bəzən isə tamahkarlıqdan gec. Amma hər dəfə biz özümüz haqqında yeni bir şey öyrənirik. Bu, aviatorun gözəlliyidir.

aviatorun gündəlik həyatla görüşü – iş, asudə və oyun arasında incə xətt

Azərbaycanda insanların çoxu üçün aviator artıq gündəlik həyatın bir parçasıdır. Səhər yuxudan duran kimi telefonu açıb bir neçə dəqiqə oynayanlar var. Amma burada vacib məqam odur ki, oyun işdən və ailədən öncə gəlməməlidir. Mən bir neçə dəfə şahid olmuşam ki, insanlar oyunu idarə edə bilməyib əsəbləşirlər. Amma aviatorun özü günahkar deyil. Hər şey bizim yanaşmamızdan asılıdır. Əgər biz oyuna vaxt ayırırıqsa, o da bizə gözəl anlar bəxş edir. Əgər biz oyunda itiririksə, deməli, biz öz sərhədlərimizi itirmişik.

Bu gün mobil texnologiyalar o qədər inkişaf edib ki, biz oyunu istədiyimiz vaxt, istədiyimiz yerdə aça bilirik. Bu, böyük bir imkandır, amma həm də böyük bir sınaqdır. Mənə elə gəlir ki, hər bir oyunçu özü üçün bir qayda kitabçası yaratmalıdır. Məsələn, gündə neçə dəfə oynamaq, nə qədər vaxt ayırmaq və hansı məbləği risk etmək. Bu qaydalar olmadan oyun xaosa çevrilə bilər. Amma qaydalarla birlikdə aviator gözəl bir məşğuliyyətə çevrilir. O, bizə düşünməyi, gözləməyi və qərar verməyi öyrədir. Bu bacarıqlar isə həyatın özündə də lazımdır.

aviator oyununda hisslərin dili – sevinc, qorxu və ümid arasında

Bir gün mən aviator oynayan bir kişini izləyirdim. Onun üzündəki ifadə dəyişirdi. Təyyarə yüksəldikcə onun gözləri parıldayırdı, amma nə qədər yüksəldikcə bir o qədər də narahat olurdu. O, bir anlıq düşündü, sonra isə «Cash out» düyməsinə basdı. Qazancı az idi, amma üzündəki rahatlıq əvəzsiz idi. Bu an mənə göstərdi ki, aviator sadəcə pul qazanmaq üçün deyil, həm də öz hisslərini idarə etmək üçün bir məşqdir. Hər bir oyunçu bu hissləri tanıyır və hər kəs öz yolu ilə onlarla mübarizə aparır.

Bəzən insanlar itirdikdə özlərini günahlandırırlar. Amma mən düşünürəm ki, itki də bir təcrübədir. Bu, bizə sərhədlərimizi göstərir. Mən bir dəfə bir yazıçıdan eşitdim: «Hər bir uğursuzluq bir hekayənin başlanğıcıdır.» Bu sözlər aviator üçün də keçərlidir. Hər bir itki, hər bir səhv qərar, sonrakı qələbənin təməlidir. Əgər biz bu fəlsəfəni qəbul etsək, oyun bizə yük deyil, bir dost kimi görünər. Və bu dost həmişə yanımızdadır, sadəcə onunla necə davranacağımızı bilməliyik.

aviator və rəqəmsal dövrün yeni nəsli – gənclərin oyunla imtahanı

Gənclər üçün aviator artıq bir dövrün simvoludur. Onlar böyük ekranlardan kiçik ekranlara keçdilər və bu keçid onların dünyagörüşünü dəyişdi. Mən universitet tələbələri ilə söhbət edəndə onların çoxu deyir ki, aviator onlar üçün bir növ meditasiyadır. Çünki oyun onları diqqəti cəmləməyə məcbur edir. Bir tələbə dedi: «Mən dərs oxuyanda fikrim dağılır, amma aviator oynayanda tamamilə diqqətli oluram.» Bu maraqlı paradoksdur. Bəzən əyləncə bizi daha çox fokuslanmağa öyrədir. Amma burada da bir xəbərdarlıq var – gənclər oyunu həyatın mərkəzinə çevirməməlidirlər.

Mən gənc oyunçulara bir məsləhət vermək istəyirəm. Aviatoru bir oyun kimi qəbul edin, həyatın bir hissəsi kimi deyil. Onun öz yeri və vaxtı var. Siz kitab oxuyanda, dostlarınızla görüşəndə və ya ailənizlə vaxt keçirəndə oyun arxa planda qalmalıdır. Əgər siz bu balansı qursanız, aviator sizə heç vaxt zərər verməz. Əksinə, o, sizə yeni dostlar qazandıra bilər. Çünki bu oyunu oynayan insanlar arasında ortaq bir dil yaranır. Onlar bir-birlərinə öz təcrübələrini danışır, məsləhətlər verirlər. Bu, gözəl bir cəmiyyətdir.

aviatorun sabahı – texnologiya və insan toxunuşu

Texnologiya inkişaf etdikcə aviator da dəyişəcək. Bəlkə bir gün virtual reallıq eynəkləri ilə oynayacağıq, bəlkə də təyyarəni özümüz idarə edəcəyik. Amma bir şey dəyişməyəcək – insan hissləri. Sevinc, qorxu, ümid və peşmanlıq. Bu hisslər hər zaman oyunun mərkəzində olacaq. Mən inanıram ki, aviator uzun müddət bizimlə qalacaq, çünki o, sadəcə bir oyun deyil, o, bir güzgüdür. Biz ona baxanda özümüzü görürük. Və bu görüntü həmişə maraqlıdır.

Bu gün biz aviator haqqında danışarkən, biz əslində özümüz haqqında danışırıq. Bir millət olaraq bizim oyuna yanaşmamız, bizim xarakterimizi göstərir. Biz qonaqpərvər və cəsarətliyik, amma bəzən tələsirik. Aviator bizə səbr etməyi öyrədir. O, bizə deyir ki, bəzən gözləmək lazımdır, bəzən isə cəld hərəkət etmək. Bu tarazlığı tapmaq isə hər birimizin öz işidir. Mən ümid edirəm ki, bu yazını oxuyan hər kəs öz oyun tərzini düşünəcək və özü üçün ən doğru yolu seçəcək. Çünki aviatorun ən gözəl tərəfi onun bizə verdiyi seçim azadlığıdır.